Σε επικοινωνιακό επίπεδο, η ψευδαίσθηση μιας ενεργής εμπλοκής του πολίτη στα «επάνω σαλόνια», δεν θα μπορούσε να έρθει σε μια καλύτερη χρονικά στιγμή. Ήταν τότε που, μια άλλη κρίση, (αυτή της εμπιστοσύνης στο βασικό αντιπροσωπευτικό θεσμό, το κόμμα) βρισκόταν στο απόγειό της, και τα μεσαία στρώματα έβλεπαν πως μέρα με την ημέρα η Πολιτική αποστασιοποιείται όλο και περισσότερο από τη δυσφορία που βιώνουν οι ίδιοι, συνειδητοποιώντας πως δεν είναι και τόσο «λαϊκή» όσο τους την παρουσίαζαν. Χωρίς ασφαλώς να μας μεταφέρει στην αρχαία Αθήνα της δημόσιας συνέλευσης, αυτό το εγχείρημα ηλεκτρονικής δημοκρατίας κατάφερε, έστω και για ελάχιστο χρονικό διάστημα, να δημιουργήσει μια πραγματικότητα πολιτικής ισότητας, όπως την αποτύπωσε στις έρευνές του, ο στοχαστής Robert Dahl: Ο πυρήνας της συμμετοχικής διαβούλευσης είναι η αντιπαράθεση και η υπεράσπιση επιχειρημάτων και δεν εξαντλείται με την ψήφο, ούτε τη Δευτέρα μετά τις εκλογές.

Τι έχει απογίνει πλέον το opengov; Υπάρχει ακόμα σαν site, η φιλοσοφία του όμως φαίνεται να απέχει μακράν από τη θεσμοθέτηση βελτιωμένων διαδικασιών που κάποτε ευαγγελιζόταν. Οι οργανωμένες κοινωνίες των πολιτών που είχαν πληγεί από την πολλά υποσχόμενη «αντιπροσώπευση», βρήκαν σε αυτό ένα παράθυρο συμμετοχής και μια πεποίθηση πως η φωνή τους έχει συμβουλευτική ισχύ. Ποιο αντίκρισμα μπορεί να έχει τώρα η συγκεκριμένη ιστοσελίδα, τη δεδομένη στιγμή που η χώρα πάλλεται ασθμαίνουσα και εξαρτώμενη; Αλλοιώθηκε από την υποχθόνια προσπάθεια νομιμοποίησης των κυβερνητικών αποφάσεων, παρουσιάζοντας ανύπαρκτους ψήφους επισκεπτών υπέρ συμφεροντολογικών νομοσχεδίων; Ή απλά έχει περιοριστεί στο να διαφημίζει τα σποτάκια του my-greece;