ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΑΙΓΙΝΑΣ

Ο Σύλλογος Άγιος Λεόντιος φτιάχτηκε για να προστατευθεί η περιοχή του Λεοντίου από την οικολογική καταστροφή της. Οι κάτοικοι της περιοχής, μέσα στην απόγνωση, αποφάσισαν να ενώσουν τις φωνές και τις δυνάμεις τους, ώστε να σταματήσει η υποβάθμιση του χώρου τους. Τα βουνά από τα σκουπίδια, που συσσωρεύονταν εκεί, σε συνδυασμό με οχλούσες δραστηριότητες διαμόρφωναν ένα εφιαλτικό σκηνικό, που απειλούσε άμεσα την υγεία τους…

Όλοι μας κοντέψαμε να πιστέψουμε ότι η αυτή η κακοδαιμονία του Λεοντίου είναι συνυφασμένη με την αισθητική και το πεπρωμένο του, ώσπου αίφνης αντικρίσαμε εκεί μιαν απλωσιά, μια μεγάλη έκταση επίπεδη, που κατέληγε στη θάλασσα –την οποία μετά από πολλά χρόνια μπορέσαμε να ξαναδούμε. Κι ακούσαμε ότι ο χώρος θα περιφραχθεί, θα φτιαχτεί μια παιδική χαρά, ενώ εντός των ημερών η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας θα γνωμοδοτήσει αν πληρούνται οι προδιαγραφές για το αν μπορεί να κατασκευαστεί σε αυτό το μέρος ελικοδρόμιο!

Θεωρήσαμε ότι οι ταλαιπωρημένοι κάτοικοι της περιοχής θα ένοιωθαν για πρώτη τους φορά την έγνοια των διοικούντων. Δεν πιστέψαμε ότι κάτι τέτοιο θα έπρεπε κατ’ ανάγκη να εκφραστεί με λιβανωτούς προς τη διοίκηση: οι αρχές έχουν χρέος να φροντίζουν για τους πολίτες και άπαντες ανεξαιρέτως οι αιρετοί αυτό το λόγο προβάλλουν όταν επιζητούν την ψήφο μας. Όμως από το να σιωπάς μπρος στο καλό του τόπου σου (αν αυτό θεωρείται την σήμερον ημέραν …αυτονόητο!) έως του να τραβάς σε δικαστήρια αυτούς που το κάνουν απέχει παρασάγγας… Γιατί αυτό προφανώς επιδιώκει ο Τοπικός Σύμβουλος Κυψέλης κ. Α. Λύτρας με την καταγγελία του στο Λιμεναρχείο, εναντίον του Προέδρου του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου κ. Νεκτάριου Λεούση, με την οποία ούτε λίγο, ούτε πολύ τον κατηγορεί για μπάζωμα αιγιαλού…

Η αντιπαλότητα του κ. Λύτρα με τον Πρόεδρο του Λιμενικού Ταμείου εκδηλώθηκε κατά την κοπή της πίτας του συλλόγου Άγιος Λεόντιος, στο Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης, την Κυριακή 24/1: εκεί όπου οι ευχές έπρεπε να περισσεύουν και η ατμόσφαιρα να είναι ακόμα πιο γιορτινή λόγω του εξωραϊσμού της περιοχής, ο κ. Λύτρας, που έφτασε προς το τέλος της εκδήλωσης, επιτέθηκε φραστικά στον κ. Λεούση, κατηγορώντας τον ότι θάβει σκουπίδια στο Λεόντι. Στο αυτό πνεύμα ήταν και το κείμενο της επιστολής του κ. Λύτρα προς το Δημοτικό Συμβούλιο, η οποία διαβάστηκε στις ανακοινώσεις εκτός ημερήσιας διάταξης, όπου ο Τοπικός Σύμβουλος διαμαρτυρήθηκε για την συμπεριφορά του Προέδρου του Λιμενικού Ταμείου.

«Μπάτσος, σύμφωνα με τον Μπαμπινιώτη είναι το όργανο της τάξης στην καθομιλουμένη, ενώ φασίστας είναι ο οπαδός του φασισμού» είπε ο κ. Λεούσης αναφερόμενος σε χαρακτηρισμούς, που είχε απευθύνει κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης εκδήλωσης στον κ. Λύτρα μετά την ξαφνική φραστική επίθεση που του έκανε. Ο κ. Λεούσης συμπλήρωσε επίσης ότι εκείνη την ημέρα ο κ. Λύτρας δεν τον πλησίασε με σκοπό να του μιλήσει για το πρόβλημα το οποίο δημιουργείται κάποια νερά που λιμνάζουν – όπως ισχυρίζεται στην επιστολή του – για το οποίο τον ενημέρωσε 3 ημέρες αργότερα και έκανε εκτενή αναφορά στην ιστορία της περιοχής. «Πού ήταν ο κ. Λύτρας το 2004, το 2005, το 2006; Δεν έχω δει καμία καταγγελία του στο Λιμεναρχείο. Του άρεσε αυτό που γινόταν;» αναρωτήθηκε ο κ. Λεούσης, μιλώντας για την «ανεξέλεγκτη κατάσταση», την οποία εκλήθη να αντιμετωπίσει η παρούσα Δημοτική Αρχή. «Το 2007 βρήκαμε στο Λεόντι ένα σκουπιδότοπο. Με τη βοήθεια του Αντιδημάρχου κ. Ν. Πτερούδη απομακρύνθηκαν από εκεί τα ογκώδη αντικείμενα και σε κάποια φάση κάψαμε τα κλαδιά και τα κλαδέματα, που υπήρχαν στο χώρο» είπε ο κ. Λεούσης, κάνοντας μια αναδρομή στην ιστορία της περιοχής.

Παρ’ όλο που κάποιοι από την αντιπολίτευση μίλησαν για το δικαίωμα ενός αιρετού στην κριτική (αλήθεια ποιος το απεμπόλησε ή διανοήθηκε να το απειλήσει;), ουδείς τελικά – μηδέ του κ. Μούρτζη εξαιρουμένου (με την παράταξη του οποίου έχει εκλεγεί ο κ. Λύτρας) - αμφισβήτησε ότι τα έργα στο Λεόντι είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.

«Το λιμάνι του Λεοντίου έχει την ιστορία του, όπως έχει κι ο δρόμος τη δική του ιστορία» είπε ο πρώην Δήμαρχος κ. Μούρτζης κλείνοντας στο Δημοτικό Συμβούλιο την τοποθέτησή του για την επιστολή του κ. Λύτρα. Και θα συμφωνήσουμε απολύτως μαζί του. Η ιστορία γράφεται με πολλούς τρόπους και σε πολλά επίπεδα. Την γράφουμε τόσο με έργα, όσο και με λόγια. Είναι όμως λυπηρό κάποια από τα κομμάτια αυτής της ιστορίας να γράφονται από σκουπίδια… Παρ’ όλο, που τελικά πάντα θα υπάρχουν κάποιοι, οι οποίοι μέσα από τον υπερφίαλο φανατισμό τους θα επαληθεύουν το ρητό: «Όσα δε φτάνει η αλεπού, τα κάνει κρεμαστάρια»…