Την Κυριακή 7 Μαρτίου, πραγματοποιήθηκε η πρώτη από τις εκδηλώσεις για την διάσωση των παραδοσιακών σπόρων, από την ομάδα Πελίτι στην Αίγινα. Παρά τις αμφιβολίες που δημιούργησε η πρωινή βροχή, 50 – 60 άνθρωποι άφησαν την ασφάλεια των σπιτιών τους και ήλθαν στον Πύργο του Μάρκελλου –με παιδιά και …σκυλιά- βοηθώντας στη φετινή σπορά.
«Ψυχή» της εκδήλωσης και φέτος, ο εκπαιδευτικός – φωτογράφος Άρης Παύλος, που αφιέρωσε τις φετινές εκδηλώσεις της ομάδας, στον προσφάτως αδικοχαμένο μαθητή.
Η αξία των σπόρων
Την πολύπλευρη αξία των παραδοσιακών σπόρων άγγιξε –χωρίς φυσικά να εξαντλήσει- στο καλωσόρισμά του, ο Ά. Παύλος. «Παλιά οι άνθρωποι έβαζαν μποστάνια για να τρώνε. Σήμερα, που τα πράγματα έχουν αλλάξει, είναι ένας τρόπος να ελέγξεις τι τρως» είπε ξεκινώντας την αναφορά στην αξία αυτή από το «λιγότερο σημαντικό» κομμάτι.
Το «τι τρως» ωστόσο, έχει -όπως φάνηκε στη συνέχεια της ομιλίας του- και άλλες διαστάσεις πολύ μεγαλύτερες από ένα …μικρό μποστάνι: 3 - 4 μεγάλες εταιρείες, με επικεφαλής την γνωστή «Μοσάντο», προσπαθούν (και καταφέρνουν) να ελέγξουν την παραγωγή της τροφής σε παγκόσμιο επίπεδο. Παράγοντας στείρους μεταλλαγμένους σπόρους και φυτά, όχι μόνο υποχρεώνουν τους αγρότες κάθε χρόνο να αγοράζουν, ώστε να έχουν παραγωγή, αλλά εμπορεύονται και ό,τι έχει σχέση με την επιτυχία των καλλιεργειών τους: χημικά λιπάσματα, φυτοφάρμακα, ζιζανιοκτόνα κτλ.
Η χρήση των φυτοφαρμάκων γίνεται απολύτως απαραίτητη στην περίπτωση των φυτών που προέρχονται από υβριδικό ή /και εργαστηριακό σπόρο, καθώς δεν διαθέτουν την εξελικτική προσαρμογή στις ιδιαίτερες συνθήκες του κάθε τόπου, που τα καθιστά ανθεκτικά στις αρρώστιες. Παράλληλα οδηγούνται σε αφανισμό οι ποικιλίες και καθιερώνεται η μονοκαλλιέργεια ενός είδους, καθιστώντας ολόκληρες παραγωγές ευαίσθητες σε οποιαδήποτε ασθένεια.
Το πόσο καλά τα έχουν καταφέρει οι πολυεθνικές εταιρείες στην προσπάθεια ελέγχου της παγκόσμιας αγροτικής παραγωγής και στον έλεγχο της τροφής το δείχνουν δύο παραδείγματα: ο αγρότης που θα προσπαθήσει να διεκδικήσει επιδότηση για την καλλιέργειά του, δεν μπορεί να την πάρει αν δεν έχει αγορασμένο σπόρο από επίσημο φορέα, ο οποίος δεν διαθέτει προς πώληση παραδοσιακό σπόρο! 
Ο …εναγκαλισμός των εταιρειών προς τους αγρότες έχει τέτοια ένταση, που την τελευταία 10ετία στην Ινδία αυτοκτόνησαν περίπου 300.000 αγρότες, οι οποίοι πείστηκαν να «ανταλλάξουν» την αυτονομία του παραδοσιακού σπόρου που καλλιεργούσαν με την υπόσχεση της μεγαλύτερης παραγωγής του νέου σπόρου!
Η εκδήλωση«Το αγώι κάνει τον αγωγιάτη» λέει η παροιμία, που στην περίπτωση αυτή φαίνεται ότι ισχύει πλήρως. Η φετινή σπορά ήταν μια εκδήλωση, η οποία σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές, ήταν όχι μόνο πιο σωστά στοχευόμενη αλλά και πιο καλά οργανωμένη. Κυπελάκια φυτωρίου για το χώμα, ξυλάκια για κάθε κυπελάκι που αναγράφηκε το είδος που φυτεύτηκε και οδηγίες μοιράστηκαν στους ενδιαφερόμενους. Οι στόχοι τέθηκαν σαφώς και το πρακτικό μέρος μοιράστηκε σε ομάδες που φτιάχτηκαν επί τόπου. Όλοι οι παρευρισκόμενοι κατανόησαν ότι το θέμα δεν είναι τα δωρεάν φυτά για το μποστάνι μας, αλλά η ομαδική εργασία, η ευαισθητοποίηση – ενημέρωση για το πολύ σημαντικό θέμα, η συμμετοχή στην προσπάθεια διατήρησης των παραδοσιακών σπόρων, η διάδοση της ιδέας και -στην επόμενη φάση της εκδήλωσης- η ανταλλαγή. Όσοι «υιοθέτησαν» φυτεμένους σπόρους, κατεγράφησαν, ανανεώνοντας έτσι το ραντεβού τους για την 18η Απριλίου στη γιορτή της ανταλλαγής των «σπόρων που έγιναν φυτά».
